از نخستین ساعتهای بامداد تاسوعا، شهر قم رنگ دیگری به خود گرفت؛ شهری که گویی تمام کوچهها و خیابانهایش به یک حسینیه بزرگ تبدیل شده و هر گوشه آن روایتگر وفاداری مردی است که نامش با ایثار و جوانمردی گره خورده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فوری در روز نهم محرم، قم میزبان پرچمهای سیاه، علمهای برافراشته و دلهایی است که برای سقای تشنهلبان کربلا میتپد.
در جای جای قم صدای طبل و نوحه در هم تنیده و نوای «یا عباس» در فضای شهر طنینانداز شده است؛ صدها هیات مذهبی در مسیرهای مختلف به حرکت درآمدهاند و خیابانها مملو از عزادارانی است که با گامهایی آرام و چشمانی اشکبار، خود را به حرم کریمه اهل بیت(س) میرسانند. قم، حسینیهای به وسعت یک شهر
خورشید تاسوعا که بالا میآید، قم سراسر سیاهپوش است؛ بیرقهای عزا بر سردر خانهها، مغازهها و ادارات آویخته شده و عطر اسپند و چای نذری در کوچهها پیچیده است؛ پیرمردان علم به دوش دارند، جوانان زنجیر بر شانه میزنند و کودکان با سربندهای «یا قمر بنیهاشم» در کنار پدران خود قدم برمیدارند؛ گویی نسل به نسل، پیمان وفاداری با علمدار کربلا تجدید میشود. حرم؛ میعادگاه دلدادگان علمدار کربلا
در اطراف حرم مطهر حضرت معصومه(س)، موج عزاداران لحظهای فروکش نمیکند؛ دستههای سینهزنی و زنجیرزنی یکی پس از دیگری وارد صحنها میشوند و با نوحههایی که از عمق جان برمیخیزد، سلام و تسلیت خود را به خاندان عصمت و طهارت(ع) عرضه میکنند؛ امسال نیز صدها هیات مذهبی در روز تاسوعا به سمت حرم مطهر حرکت میکنند و جلوهای کمنظیر از همدلی و عشق به اهل بیت(ع) را به نمایش میگذارند.
تاسوعای قم اما تنها در خیابانها و هیاتهای مذهبی خلاصه نمیشود؛ از نخستین ساعات روز، صحنهای وسیع مسجد مقدس جمکران مملو از جمعیتی بود که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای گوناگون برای عرض ارادت به حضرت ابوالفضل العباس(ع) و شهدای کربلا گرد هم آمده بودند؛ نوای زیارت عاشورا، روضهخوانی و مرثیهسرایی در شبستانها و صحنهای مسجد طنینانداز بود و خیل عزاداران در فضایی آکنده از معنویت، خود را برای عاشورای حسینی آماده میکردند.
در بیوت مراجع تقلید نیز مجالس سوگواری با حضور علما، طلاب، استادان حوزه و اقشار مختلف مردم برپا بود؛ خانههای مراجع بزرگ تقلید در این روز به محافلی برای ذکر مصیبت علمدار کربلا تبدیل شده بود و عزاداران در کنار علما و روحانیان، پای روضه وفادارترین یار امام حسین(ع) اشک میریختند. برگزاری این آیینها در بیوت مراجع، یکی از جلوههای دیرپای عزاداری محرم در قم به شمار میرود که هر سال با شکوه خاصی برگزار میشود.
در دفتر رهبر معظم انقلاب در قم نیز جمعیت گستردهای از عاشقان اهل بیت(ع) حضور یافته بودند؛ فضای مراسم سرشار از حزن و اندوه بود و نوای مرثیهسرایی و ذکر مصائب کربلا در میان اشک و ماتم عزاداران طنینانداز میشد.
آنچه تاسوعای قم را از بسیاری شهرها متمایز میکند، حضور پررنگ شیعیان و مسلمانان غیرایرانی است؛ در کنار هیاتهای فارسیزبان، دستهها و مجالس عزاداری به زبانهای اردو، عربی، آذری، ترکی، انگلیسی و زبانهای آفریقایی نیز برپا بود؛ طلاب و زائرانی از عراق، پاکستان، افغانستان، لبنان، هند، نیجریه، آذربایجان و دهها کشور دیگر، دوشادوش مردم قم در سوگ سقای دشت کربلا اشک میریختند و جلوهای از وحدت جهانی شیفتگان اهل بیت(ع) را به نمایش گذاشتند؛ گویی در تاسوعای قم، مرزهای جغرافیایی رنگ میبازد و همه دلها در یک نقطه به کربلا گره میخورد. تاسوعا؛ روایت وفاداری و ایثار
اما تاسوعا در قم تنها روایت یک عزاداری نیست؛ روایت وفاداری است؛ روزی که نام حضرت عباس(ع) بیش از هر زمان دیگری بر زبانها جاری میشود؛ مداحان از مشک پاره شده فرات میخوانند و روضهخوانان از دستان بریدهای میگویند که برای حفظ پرچم ولایت بر زمین نیفتاد؛ در میان اشکهای عزاداران، گویی هر علم برافراشته یادآور همان پرچمی است که در ظهر عاشورا بر دوش علمدار کربلا بود.
قم در تاسوعا، شهری است که زیر پرچم عباس(ع) نفس میکشد؛ شهری که هر سال در نهم محرم، نه فقط عزادار، بلکه راوی حماسه وفاداری و ایثار میشود؛ حماسهای که قرنها گذشته اما هنوز در اشکهای مردم این شهر زنده است و در طنین «یا عباس» کوچههایش جریان دارد.
با نزدیک شدن به غروب، اندوهی عمیقتر بر شهر سایه میافکند؛ چهرههای خیس از اشک، خسته از ساعتها عزاداری نیستند؛ بلکه دلنگران فرداییاند که عاشورا نام دارد.
تاسوعا در قم، شب وداع است؛ وداع با سقای خیمهها، با تکیهگاه کودکان تشنه و با مردی که تا واپسین نفس، معنای وفاداری را برای تاریخ معنا کرد.